Μετάβαση στο περιεχόμενο

«Όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί, θα μοιραστεί την ήττα»

21/04/2010

  

 

 

 

 

 

 

 

Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,  χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς … Κ. Βάρναλης

Από την αλλαγή της κυβέρνησης μέχρι σήμερα ζούμε όλοι υπό το καθεστώς της τρομοκρατίας που ασκούν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα ΜΜΕ, τα εντεταλμένα παπαγαλάκια τους καθώς και «επώνυμοι παράγοντες» της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας, για την κατάσταση της οικονομίας και του εξωτερικού χρέους που, όλοι αυτοί καθώς και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ευθύνονται. «Αυτοί που σου παίρνουν τη μπουκιά απ’ το τραπέζι κηρύττουν τη λιτότητα», αυτοί που χρόνια τώρα εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα του εργαζόμενου και προσπορίζονται τον πλούτο που παράγει, έρχονται να διαχειριστούν (κερδίζοντας) την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Σε προηγούμενη ανακοίνωση, γράψαμε «που πήγαν τα λεφτά». Ο χορός των δισεκατομμυρίων που έστησαν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο μαζί με τα λαμόγια του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, ομού με τις κυβερνήσεις και την ΕΕ, δεν αφήνει πολλά περιθώρια κέρδους για την ελίτ (παλιά και νέα) οπότε ακολουθούν την πεπατημένη. ΟΝΕ και χρηματιστηριακό τζογάρισμα ο ένας, δημοσιονομική απογραφή και «επιτήρηση» ο άλλος, καμένη γη παραλαμβάνει ο νέος (και παλιός συνάμα) και γλυκοκοιτάζει το ΔΝΤ για μια πιο «σοσιαλιστική» αρπαγή του παραγόμενου πλούτου από το διεθνές και ντόπιο κεφάλαιο.

Αυτό όμως δεν τους αρκεί. Δεν μένουν μονάχα στο να βάλουν το χέρι στη τσέπη του εργαζόμενου αλλά να υποτάξουν συνειδήσεις

, να διαλύσουν το μέλλον των επόμενων γενεών και να βάλουν τις προϋποθέσεις διαιώνισης της κυριαρχία τους. Τα μέτρα που παίρνουν και προαναγγέλλουν δείχνουν τους στόχους τους:

  1. Επιδρομή στους μισθούς και τα δικαιώματα
  2. Αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις
  3. Αλλαγή στη διοικητική δομή της χώρας (άρα και στις εργασιακές σχέσεις ξανά) με προοπτική να «διοικούν» μόνο αυτοί που ανήκουν σε μια απ’ τις 2 μεγάλες «φατρίες» συμφερόντων.
  4. Κατάργηση και αυτού του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία, ασφάλιση κτλ) με διάλυση όλων των δημόσιων δομών του και ένταξή τους σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας. Η ασφάλιση και το συνταξιοδοτικό σε πλήρη διωγμό.

Η ΟΛΜΕ περιγράφει στην εισήγησή της τα βασικά στοιχεία της επιδρομής τόσο στα παραπάνω όσο και στα εκπαιδευτικά θέματα.  Στις μισθοδοτικές καταστάσεις του Μαΐου όλοι έχουμε δει την πρώτη αφαίμαξη. Με την εισήγηση για το πολυνομοσχέδιο, η κυβέρνηση δείχνει το ανάλγητο πρόσωπό της, τη «δημοκρατική» της ευαισθησία  και την «προσήλωσή» της στο διάλογο.  Στις, κατά καιρούς, προτάσεις της ΟΛΜΕ δεν έδωσε καμία σημασία και έρχεται σαν οδοστρωτήρας και:

  • διαλύει τις εργασιακές μας σχέσεις,
  • πετά εκτός εκπαίδευσης χιλιάδες αναπληρωτές και ωρομίσθιους που στήριξαν τόσα χρόνια, στις εσχατιές της χώρας, την εκπαίδευση και το δημόσιο σχολείο,
  • υποχρεώνει – με μια ολοκληρωτική λογική – τους μόνιμους εκπαιδευτικούς σε αύξηση του υποχρεωτικού τους ωραρίου,
  • φέρνει μέντορες – επιθεωρητές για να ξαναπεράσει και μέσω του «δόκιμου» εκπαιδευτικού και του πιστοποιητικού παιδαγωγικής επάρκειας, από κρησάρα τους νέους συναδέλφους,
  • εισάγει την αξιολόγηση – χειραγώγηση από το παράθυρο και την πόρτα μέσω της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας όπου έχουμε το πρωτότυπο «αυτοφακέλωμα» ώστε τόσο οι σχολικές μονάδες όσο οι καθηγητές και οι μαθητές να κατηγοριοποιηθούν ενώ, ταυτόχρονα, μη αποδεχόμενοι οι πολιτικοί ταγοί τις ευθύνες τους για την κατάσταση στο δημόσιο σχολείο, ωθεί τους συλλόγους και τους διευθυντές να αναζητήσουν πόρους στην αγορά κτλ κτλ

Ταυτόχρονα, τα υπόλοιπα μαγειρεία της κυβέρνησης απεργάζονται τρόπους ώστε να πεθαίνουμε πιο νωρίς από την ελάχιστη σύνταξη που μπορεί να μας δίνουν. Στα σενάρια που διαρρέονται μέσω των δημοσιογραφικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών τους παπαγάλων, προβλέπονται:

  • μείωση των συντάξεων 20% από τον Νοέμβριο,
  • ελάχιστη «κοινωνική» σύνταξη έως 360€ από το 65ο (67ο😉 έτος,
  • υπολογισμός της «ανταποδοτικής» σύνταξης με βάσει τις εισφορές όλου του εργασιακού βίου και με το προσδόκιμο ζωής (40; 42; έτη υπηρεσίας) να μας κλείνει το μάτι,
  • κατάργηση του 30/60 των εκπαιδευτικών,
  • εξίσωση προς τα πάνω των ορίων ηλικίας αντρών – γυναικών,
  • «σπρώξιμο» για μεγαλύτερες συντάξεις στα επαγγελματικά ταμεία και την ιδιωτική ασφάλιση κτλ κτλ

Και στο βάθος αχνοφαίνεται  το υπέροχο νέο σχολείο που οραματίζεται η υπουργός δια βίου μάθησης και κατάρτισης, φτιαγμένο ολοκαίνουργο και με φρέσκα υλικά. Από την εποχή του Καποδίστρια μέχρι την, αλήστου μνήμης, εποχή Αρσένη, ότι πιο αντιδραστικό υπάρχει, το έχουν χρησιμοποιήσει. Γιατί τι έπαθαν οι προηγούμενες γενιές που έκαναν μάθημα σε άθλιες αίθουσες και παραπήγματα, στοιβαγμένοι 35 και πάνω μαθητές σε μια αίθουσα, με σχολεία σε μεγάλες αποστάσεις από τα σπίτια τους, με δασκάλους και καθηγητές που ζούσαν με μισθούς πείνας και βούλωναν τρύπες ωραρίου κάνοντας από θρησκευτικά μέχρι φυσικές επιστήμες κτλ. Για το καλό τους … βάσει της «νέας» παιδαγωγικής που λανσάρουν.

Συνάδελφοι

Αυτό δεν είναι το σχολείο που θέλουμε εμείς κι οι μαθητές μας. Για το δικό μας σχολείο πρέπει να αγωνιστούμε όλοι. Για τη δική μας ζωή πρέπει να αγωνιστούμε όλοι. Για τα παιδιά μας, τους μαθητές μας και για τις μελλοντικές γενιές πρέπει να αγωνιστούμε όλοι.
«Όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί θα μοιραστεί την ήττα».

Όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις. Όλοι στους αγώνες. Ν’ αλλάξουμε το μέλλον μας. Να βλέπουμε τα παιδιά στα μάτια.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

 

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: